كاوش اعتمادي، مسوول غرفه انتشارات علمي فرهنگي، با بيان اين كه اغلب كتاب‌هاي فلسفي اين انتشارات ترجمه‌اند، استقبال مخاطبان از اين آثار را خوب توصيف مي‌كند.

گرايش به نشر آثار ترجمه‌اي بيش از يك دهه است كه در حوزه فلسفه آغاز شده است. عده‌اي از كارشناسان اين دوره را با قرن سوم هجري مقايسه كرده، معتقدند كه نهضت ترجمه قرن سوم هجري احيا شده است و اکنون پس از گذشت قرن‌ها بار دیگر نیاز به ترجمه، احساس می‌شود و باید در کنار تألیف، توجه ويژه‌اي نیز به ترجمه شود.

افزايش كتاب‌هاي ترجمه‌اي حوزه انديشه در حالي است كه برخي از كتاب‌هاي مهم و اصلي فلسفه غرب تاكنون ترجمه نشده‌اند يا به تازگي ترجمه شده‌اند.

محمد مجيدي، دانشجوي دكتري فلسفه كه مقابل يكي از غرفه‌ها مشغول بررسي كتاب‌هاي فسلفي است، درباره كم بودن آثار تاليفي فلسفي نسبت به ترجمه‌ها مي‌گويد: «بيان انديشه جديد در هر جامعه‌اي نيازمند برخي بسترها در آن جامعه است. شايد هم روش ما در انديشيدن اشتباه است كه بيشتر آراي فلسفي حال حاضرمان وارداتي است.» وي معتقد است افزايش ترجمه‌هاي فلسفي امري مثبت است و ترجمه‌هاي خوب مي‌توانند فرهنگ‌ساز باشند.

اين دانشجوي رشته فلسفه از كيفيت و كميت اين كتاب‌ها رضايت نسبي دارد و مي‌گويد: «حوزه نشر فلسفي ما به لحاظ ترجمه مشكلي ندارد، ولي به عنوان يك دانشجوي فلسفه مي‌توانم با تاكيد بگويم كه ايران حرفي براي گفتن در حوزه نشر فلسفي ندارد. آثار جديد تاليفي اين حوزه كه در ايران منتشر مي‌شوند نيز بازهم به ملاصدرا و فارابي و ابن‌سينا معطوف‌اند، تنها با اين تفاوت كه روش‌هاي فلسفه غرب در بررسي آنها به كار گرفته مي‌شود. من به كتاب‌هايي برخورده‌ام كه با روش پست‌مدرن مولانا را قرائت كرده اند، اما اين به معناي ايجاد انديشه جديد نيست. نويسندگان ما روش را از آنها مي‌گيرند و انديشه غربي را نظير اسكلتي قرار مي‌دهند براي سوار كردن فلسفه اسلامي بر آن!»

مجيدي نيز معتقد است بسياري از كتاب‌هاي مهم فلسفي هنوز به فارسي برگردانده نشده‌اند و از اين نظر ما هنوز به روزآمدي ترجمه‌ها نرسيديم.

معين طنابنده، دانشجوي علوم سياسي نيز با تاكيد بر بيشتر بودن كتاب‌هاي ترجمه در حوزه نشر فلسفه، معتقد است كه اين موضوع از ضعف ما در اين حوزه نشات مي‌گيرد. وي مي‌گويد: «فلسفه اسلامي را نيز نتوانستيم ادامه و گسترش دهيم و بنابراين در دوران معاصر توفيق چنداني در اين حوزه نيز به دست نياروده‌ايم.»

وي با ابراز رضايت نسبي از ترجمه‌هاي فلسفي كشورمان ادامه داد: «بيشترين ضعف اين حوزه به ترجمه آثار دست دوم و سوم برمي‌گردد. برخي از مترجمان نيز اشرافي به موضوع كتاب ندارند و بنابراين ترجمه خوبي ارايه نمي‌كنند.»